«آناهيتا» به معناي پاک و دور از آلودگي در اعتقاد ايرانيان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمهها و باران و همچنين نماد باروي، عشق و دوستي بوده است. اين اعتقاد از دوران پيش از زرتشت در ايران وجود داشته و در دورانهاي بعدي هم مورد توجه قرار گرفته است.
توجه به آناهيتا از دوره اردشير دوم هخامنشي در ايران مرسوم شده و در دورههاي تاريخي بعدي يعني اشکاني و ساسانيان هم ادامه داشته است. در کتيبههاي بهجا مانده از اين دورههاي تاريخي اشارهها و تصاويري از آناهيتا در کنار نام اهورا مزدا به چشم ميخورد.
«در نقش برجسته تاق بستان، خسرو پرويز پادشاه ساساني در ميان اهورامزدا و آناهيتا ايستاده است. در اين نقش برجسته، آناهيتا که در سمت راست شاه ايستاده، تاجي همانند اهورا برسر و در يک دستش حلقه فر ايزدي را نگه داشته و در دست ديگرش کوزهاي است که از آن آب ميريزد.»
به احترام اين الهه ايراني معابد و تنديسهاي فراواني در دورههاي تاريخي پيش از اسلام در سرزمين ايران ساخته شده است. از آناهيتا يادوارههايي (شامل معابد و کتيبهها) در همدان، شوش، کازرون و آذربايجان، کرمانشاه و کنگاور بهجاي مانده است. معبد آناهيتا در کنگاور مشهورترين معبد منسوب به آناهيتا در ايران است.
در تقويم ايراني روز دهم ماه آبان باستاني برابر با چهارم آبان فعلي به عنوان جشن آبانگان مشخص شده است. آبانگان جشن آناهيتا(آناهيد)، الهه آب است. در جشن آبانگان، ايرانيان به ويژه زنان در کنار دريا يا رودخانهها، الهه آب را نيايش ميکردند.
پيشينه تاريخي معبد آناهيتا
بناي معبد آناهيتا در شهر کنگاور از شهرستانهاي استان کرمانشاه قرار دارد. اين بنا بر روي تپهاي با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است. ارتفاع ستونهاي اين بنا نسبت به قطر آنها سه به يک است و اين باعث شده در ميان تمام معابد دنيا بي نظير و منحصر به فرد باشد. معبد آناهيتا دومين بناي سنگي ايران پس از تخت جمشيد است. هرچند در مورد ماهيت اين بنا اختلاف نظر وجود دارد و برخي آنرا کاخ ناتمام خسرو پرويز دانستهاند ولي نظريه معروفتر بنا را معبدي براي الهه آناهيتا ميداند.
نخستين حفاريهاي باستانشناسانه سال 1347 انجام شد و طبق تحقيقات اوليه، بنا را مکاني براي پرستش الهه آناهيتا در دوره اشکاني دانستند. در سال 1354 کاوشهاي بعدي و پيدا شدن سنگکنگرهاي مشابه تاق گرا در سرپل ذهاب اين نظريه را مطرح کرد که ممکن است اين بنا باقيمانده يکي از کاخهاي خسرو پرويز در دوره ساساني باشد که البته وجود شواهد ديگر به نظريه اول قوت بيشتري ميبخشد.
اين معبد از دوران اشکاني قابل احترام بوده و تيريداتها (تيردادها - تعدادي از پادشاهان اشکاني) در معبد آناهيتا تاج گذاري ميکردهاند. معبد آناهيتا در دوره ساسانيان هم مورد استفاده بوده و بازسازي شده است. کاوشها نشان داده اين معبد در دوران سلجوقي، ايلخاني، صفويه و قاجار به منظورهاي ديگر مورد استفاده قرار ميگرفته و از هر کدام از اين دورانهاي تاريخي اثري در معبد بهجا مانده است.
در نيمه اول قرن يکم بعد از ميلاد مسيح ايسيدور شاراکس جغرافيدان يوناني اولين کسي که معبد آناهيتا را در کتاب خود قيد نموده است آن را معبد آرتميس ناميده است. از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامي از اين منطقه ديدن نموده و مشاهدات خود را در گزارشهايشان ثبت کردهاند. ابن فقيه در کتاب مشهور البلدان نوشته است: «هيچ ستوني شگفت انگيز تر از ستونهاي معبد آناهيتا کنگاور نيست.»
معبد آناهيتا به تدريج در طول ساليان دراز به تدريج تخريب شده است. آثار معمارى متشکل از گچ و آهک را مردم محلى براى تهيه گچ و آهک تازه استفاده مىکردند. در طول هزاران سال مردم کنگاور با ذوب گچ و آهک موجود در محوطه تاريخى، بقاياى ساختمانى معبد آناهيتا را نابود کردهاند. معبد پس از زلزله کنگاور در سال 1336 و ساخت و سازهاي مردم تقريبا به يک خرابه تبديل شده بود.
وضعيت فعلي معبد آناهيتا
بدون شک معبد آناهيتا به لحاظ ارزش تاريخي از جمله برجستهترين آثار و ميراثهاي فرهنگي سرزمين ايران است. همچنين ويژگيهاي منحصر به فرد اين محوطه تاريخي ميتواند در جذب گردشگر داخلي و خارجي و رونق اقتصادي منطقه هم تاثير گذار باشد. در حالي که اين اثر سالهاست در انتظار ثبت در فهرست جهاني يونسکو قرار دارد هنوز اراده لازم براي آماده شدن بنا به منظور ثبت جهاني وجود ندارد.
يکي از موانع ثبت اين اثر در فهرست جهاني يونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعي نشدن نظريههاي مربوط به سابقه تاريخي آن است. البته نه تنها سالهاست فعاليت پژوهشي در اين منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم براي حفظ و نگهداري آثار بدست آمده و آمادهسازي محوطه تاريخي معبد هم انجام نميشود.
معبد آناهيا در سالهاي اخير با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده است. محاصره شدن در حصار کانتينرهاي ميوه و تره بار، مشکل بوي فاضلاب که محوطه تاريخي را فرا ميگرفته، تبديل شدن به محلي براي جمع شدن اراذل و اوباش و معتادان، تبديل شدن به محلي براي چسباندن پوسترهاي تبليغاتي ايام انتخابات تنها بخشي از مشکلات چند سال اخير اين محوطه تاريخي هستند. نگاهي به اين ليست مشکلات ابتدايي نشان دهنده بيتوجهي مسئولان به حفظ اين بناي تاريخي است.
در دو-سه سال اخير هرچند اوضاع کمي بهتر شده اما هنوز تا تبديل شدن معبد آناهيتا به يک محل مناسب گردشگري راه زيادي مانده است. پاکسازي محوطه کامل نشده و مسير مناسب براي گردشگران در نظر گرفته نشده است، بقاياي شعارهاي تبليغاتي، انقلابي و انتخاباتي و يادگاريهاي شخصي بر روي آثار تاريخي به چشم ميخورد، محوطه تاريخي گاهي روزها محل بازي کودکان محلي و شبها محل گردهمآمدن افراد ديگري است و از وجود امکانات اوليه رفاهي براي گردشگران در منطقه هنوز خبري نيست. تصاوير زير که تابستان سال ۱۳۸۶گرفته شدهاند آخرين وضعيت معبد آناهيتا را نشان ميدهند.










_________________
#اي مادر سرسپيد! بشنو .#اين پند سياهبخت فرزند \\برکش ز سر اين سپيد معجر.\\بنشين به يکي کبوداورند
*بگراي چو اژدهاي گرزه.*بخروش چو شرزه شير ارغند* ترکيبي ساز بيمماثل.*معجوني ساز بيهمانند .
×از نار و سعير و گاز و گوگرد.×از دود و حميم و صخره و گند
از آتش آه خلق مظلوم و از شعله کيفر خداوند... بر کن ز بن اين بنا که بايد
از ريشه بناي ظلم برکند زين بيخردان سفله بستان داد دل مردم خردمند
۲ ـ حمام حسن خان كنگاور
اين حمام در محله شرآباد كنگاور واقع گرديده است . ورودي حمام در جبهه شمالي بنا قرار دارد . اين ورودي از طريق هشتي كوچك گنبد داري وارد سربينه مي شود . سربينه يا رخت كن به صورت فضاي مستطيل شكلي است كه ابعاد آن 34/3*53/7 متر است . در چهار كنج سربينه ، صفه هاي كوچكي تعبيه شده است . صفحه هاي بزرگ سربينه ، به طول 3 متر و عمق 59/1 متر و بلندي آنها تا ابتداي طاق 47/1 متر است . طاق صفه ها جناغي است و بر روي اين طاق ها ، پوشش اصلي سربينه متشكل از يك طاق گنبدي در ميانه و دو نيم گنبد در طرفين آن قرار گرفته است . در دو تا از صفه ها درگاه گرمخانه و هشتي ورودي قرار دارد و صفه هاي ديگر به رخت كن اختصاص دارد .
سربينه از طريق راهرويي به طول 4 متر به گرمخانه منتهي مي شود . گرمخانه به ابعاد 62/4*53/7 متر است و از نظر پلان شباهت هايي به سربينه دارد . در اضلاع شرقي و غربي گرمخانه ، صفه هايي تعبيه شده است . در پشت صفه شرقي ، خزينه آب گرم قرار دارد كه ورودي آن مسدود شده و تبديل به منبع آب گرم شده است .
در اضلاع شمالي و جنوبي نيز صفه هاي طاقدار كوچكتري ساخته شده است . در ضلع شمال شرقي گرمخانه ، محوطه وسيع مستطيل شكلي به طول 30/5 متر و عرض 3 متر وجود دارد . گرمخانه با كمك يك گنبد در ميانه و دو نيم گنبد در طرفين مسقف شده است .
اين حمام در اواخر دوره قاجاره ساخته شده است ولي در سال هاي اخير تغييراتي در آن صورت گرفته است .
۳ ـ حمام حاج اصغر خان كنگاور
اين حمام در ميان دو محله گچ كن و گرگون واقع گرديده است . سربينه يا رختكن حمام ، فضايي است هشت ضلعي كه اضلاع آن دو به دو با هم برابرند . در هر ضلع سربينه ، صفه اي به عرض 2 متر و عمق 75/2 متر قرار دارد كه در دو صفه آن درگاههايي براي دسترسي به گرمخانه و بيرون از بنا تعبيه شده است . صفه هاي ديگر به رخت كن اختصاصي دارد .
وسط صفه شرقي ورودي به سربينه در وسط صفه شمال شرقي ، راهرو ورودي به گرمخانه است . در وسط سربينه ، حوضي هشت ضلعي از سنگ تراشيده ساخته اند .
گرمخانه حمام به صورت فضايي است چهار ضلعي به ابعاد 54/8*04/8 متر كه پوشش سقف آن گنبدي است . بام گرمخانه از دو قسمت تشكيل شده است . قسمت مركزي شامل گنبد مدوري است كه اطراف گنبد طاق هاي جناغي است .
در ضلع شمالي بنا ، خزينه آب گرم و در قسمت غربي خزينه آب گرم ، خزينه آب سرد است . خزينه آب گرم و سرد گرمخانه در دوره اخير به دوش و خلوتي تبديل شده است .
اين حمام نيز در اواخر دوره قاجاريه ساخته شده است . ولي پس از آن بارها تعمير شده است .
۴ـ پل كوچه
اين پل در هفت كيلومتري شرق كنگاور ، در مسير جاده كنگاور به تويسركان ، در روستاي كوچه واقع شده است . پل كوچه بر روي رودخانه خرم رود به جهت شمال شرقي ، جنوب غربي احداث شده است .
اين پل به طول 80/68 متر و عرض 5 متر مي باشد كه شامل شش پايه سنگي است كه چهار پايه مركزي آن هر يك به عرض 10/3 متر است .
پايه هاي اين پل از دو بخش تشكيل شده است . بخش اول پايه به صورت مكعب مستطيل است و بخش دوم شامل آبشكن مثلث شكل مي باشد . پايه هاي اين پل بر خلاف ساير پلهاي استان ، تنها در يك طرف پايه ( قسمت شمالي ) داراي آبشكن است . اين پايه ها در قسمت داخل به وسيله لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده ولي نماي آن با سنگ هاي نسبتاً بزرگ نتراشيده به ابعاد مختلف چيده شده است .
اين پل داراي چهار دهانه نامساوي است . دهانه اول به عرض 60/4 متر دهانه دوم 80/4 متر ، دهانه سوم 90/4 متر ، دهانه چهارم 70/4 متر و دهانه پنجم 50/4 متر است . ارتفاع هر يك از اين دهانه از كف رودخانه تا تيزه قوس در وضع موجود در حدود 10/2 متر ميباشد .
طاق تمام اين دهانه از نوع طاق هاي جناغي است ولي دهانه پنجم كه در گذشته فرو ريخته بود به هنگام بازسازي آن بدون توجه به فرم اوليه ، به جاي استفاده از آجر و ملاط گچ از سنگ لاشه استفاده كرده و همچنين در جريان بازسازي اطاق اين دهانه در نماي جنوبي به صورت هلالي در آمده است .
جان پناه هاي پل آجري است . عرض هر يك از جان پناه ها 41 سانتي متر و بلندي آن از سطح گذرگاه پل 56 سانتي متر است . بر روي جان پناه ها يك رج آجر هره چيني شده است .
به طور كلي آجرهاي به كار رفته در اين پل به ابعاد 5*21*21 و 60*20*20 سانتي متر ميباشد .
متأسفانه كتيبه اي بر روي بنا وجود ندارد تا زمان دقيق ساخت آن را مشخص نمايد ولي با توجه به ساختار معماري آن و مقايسه با پل هاي صفوي ، به نظر مي رسد كه اين پل نيز در دوره صفويه ساخته شده باشد .
۵ـ امامزاده ابراهيم كنگاور
اين امامزاده در گوشه شمال غربي بناي معروف به معبد آناهيتا قرار دارد . بناي قديمي اين امامزاده بر اثر زلزله سال 1336 ش خراب گرديد و بنايي نوساز و بزرگتر به جاي آن ساخته شد . بناي فعلي تقريباً به همان شكل بناي قديمي ساخته شده است . اين امامزاده داراي صحن مركزي گنبد داري است كه گنبد آن از نوع گنبد هاي روپوش ميباشد. همچنين اين بنا داراي دو مناره آجري است . از بناي قديمي امامزاده تنها سردر ورودي به محوطه صحن ، بر جاي مانده است .
۶ـ امامزاده باقر گودين
اين مقبره در يك كيلومتري شمال روستاي گودين كنگاور واقع شده است . اين بنا از بيرون به صورت چهار ضلعي است ولي از داخل داراي پلاني هشت ضلعي مي باشد . در زير صندوق داخل بقعه سنگ قبري به طول 48 سانت و عرض 24 سانت وجود دارد كه
مضمون نوشته روي آن چنين است : « وفات السيد الفاضل بهاء الدين محمد بن محمد باقر الحسين رحمه الله 28 شهر جمد الثانيه سنته 1132 »
در مقابل ورودي اين مقبره ، ايوان و كفش كني ساخته شده است .




آخرين عنوانهاي خبري ايران و جهان
